Σελίδα 1 από 1

Το Απόλυτο αντισεισμικό σύστημα Μεταλλικών, Σύμμεικτων, και

Δημοσιεύτηκε: Δευ 24 Δεκ 2012, 12:28 am
από seismic
Σας χεραιτώ και σας παρουσιάζω την έρευνα που έχω κάνει πάνω στην αντισεισμική τεχνολογία των κατασκευών.

ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΙΑΣ
https://www.youtube.com/watch?v=KPaNZcHBKRI
[youtube][/youtube]
Παιδιά το Ελληνικό επιστημονικό περιοδικό ΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ
http://metalkat.gr/index.php?option=com ... &Itemid=66
δημοσίευσε το παρακάτω άρθρο που του έγραψα εγώ.

Το Απόλυτο αντισεισμικό σύστημα
Μεταλλικών, Σύμμεικτων,
και άλλων δομικών έργων

Ιωάννης Λυμπέρης
Εργοδηγός Δομικών Εργων.
Σύντομη περιγραφή της εφεύρεσης

Ο υδραυλικός ελκυστήρας δομικών έργων της παρούσας
εφεύρεσης καθώς και ο τρόπος κατασκευής των δομικών
κατασκευών χρησιμοποιώντας τον υδραυλικό ελκυστήρα της
παρούσας εφεύρεσης έχουν ως κύριο σκοπό την ελαχιστοποί-
ηση των προβλημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια των
δομικών κατασκευών στην περίπτωση αντιμετώπισης φυσι-
κών φαινομένων όπως είναι ο σεισμός, οι ανεμοστρόβιλοι
και οι πολύ ισχυροί πλευρικοί άνεμοι. Σύμφωνα με την εφεύ-
ρεση αυτό επιτυγχάνεται με μια συνεχή προένταση (έλξη) της
δομικής κατασκευής προς το έδαφος και του εδάφους προς
την κατασκευή, κάνοντας αυτά τα δύο μέρη ένα σώμα. Αυτή τη
δύναμη προέντασης την εφαρμόζει ο μηχανισμός του υδραυ-
λικού ελκυστήρα δομικών έργων. Αυτός αποτελείται από ένα
συρματόσχοινο το οποίο διαπερνά ελεύθερο στο κέντρο τα κά-
θετα στοιχεία στήριξης της δομικής κατασκευής, καθώς και το
μήκος μιας γεώτρησης, κάτω απ’ αυτά. Στο κάτω άκρο του είναι
πακτωμένο με ένα μηχανισμό τύπου άγκυρας που πακτώνεται
στο ύψος της θεμελίωσης στα πρανή μιάς γεώτρησης και δεν
μπορεί να ανέλθει. Στο επάνω μέρος του, το συρματόσχοινο,
είναι πάλι πακτωμένο με ένα υδραυλικό μηχανισμό έλξης ο
οποίος το έλκει με μία συνεχή δύναμη ανόδου. Η ασκούμενη
έλξη στο συρματόσχοινο από τον υδραυλικό μηχανισμό και η
αντίδραση σ’ αυτήν την έλξη που προέρχεται από την πακτω-
μένη άγκυρα στο άλλο άκρο του γεννά την επιθυμητή θλίψη
στο δομικό έργο.
Άρθρο

ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛEΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΝΤΑΣΗΣ
Κατά την διέγερση του σεισμού ο φέρον οργανισμός (σκελετός
οικοδομής Μεταλλικός, Σύμμεικτος, ή από οπλισμένο σκυρό-
δεμα) με την σημερινή μέθοδο κατασκευής παρουσιάζει προ-
βλήματα τα οποία ευελπιστώ να λύσω με την ευρεσιτεχνία
Ποια είναι αυτά.
Τέμνουσες. Τι είναι και που υφίστανται πάνω στον
σκελετό της οικοδομής.
Οι τέμνουσες είναι δύο αντίθετες δυνάμεις, των οποίων οι
άξονες τους είναι παράλληλοι και περνούν ο ένας πλησίον του
άλλου, όπως π.χ το ψαλίδι.
Στον σκελετό οι τέμνουσες υφίστανται σε πολλά σημεία του.
Το κυριότερο σημείο που οι τέμνουσες είναι ψαθυρές είναι στο
κάτω μέρος της κολώνας του ισογείου, κοντά στο σημείο που
ενώνεται με τη βάση.
Ερώτηση...γιατί σε εκείνο το σημείο οι τέμνουσες είναι πιο
ψαθυρές?
Απάντηση...Διότι ο σεισμός έχει μια φορά επιτάχυνσης που τη μεταδίνει
στη βάση της κολώνας, διότι αυτή είναι θαμμένη στο έδαφος,
και το έδαφος την αναγκάζει να κινηθεί στον ρυθμό της επιτά-
χυνσης και φοράς του σεισμού.
Ο σκελετός αντιδρά σε αυτήν την κίνηση, λόγω αδράνειας και
στο κάτω σημείο της κολώνας του ισογείου δημιουργείται η τέμνουσα.
Το κάτω σημείο της κολώνας του ισογείου είναι πιο ψαθυρό,
για τρεις κύριους λόγους.
1) διότι έχει να διαχειριστεί περισσότερα στατικά φορτία του
φέροντος, από ότι έχουν να διαχειρισθούν οι άλλες κολω-
νες των πάνω ορόφων,
2) διότι έχει να διαχειρισθεί περισσότερες οριζόντιες φορτί-
σεις του σεισμού
3) διότι δεν υπάρχει καθόλου ελαστικότητα στο κάτω σημείο
της κολώνας του ισογείου, η οποία χρησιμεύει για την
απορρόφηση της ενέργειας του σεισμού, ενώ αυτή η ελα-
στικότητα υπάρχει στις πάνω κολώνες.
Οπότε για τους τρεις λόγους που ανέφερα συμπεραίνουμε ότι
οι τέμνουσες σε αυτές τις κολώνες του ισογείου είναι μεγα-
λύτερες από ότι είναι στις κολώνες των πάνω ορόφων, διότι
διαχειρίζονται μεγαλύτερες οριζόντιες και κάθετες φορτίσεις
κατά την διέγερση του σεισμού.
Τι κάνει η ευρεσιτεχνία για να λύσει το πρόβλημα της αστοχίας
που προκαλούν οι τέμνουσες στις κολώνες του ισογείου?
Ο μηχανισμός του υδραυλικού ελκυστήρα εφαρμόζει κάθετη
προένταση μεταξύ εδάφους δώματος. Ξέρουμε ότι η προέντα-
ση αυτή στα πλαίσια της επαλληλίας (μέσα στο πλαίσιο αντο-
χής των κάθετων στοιχείων ) έχει πολύ θετικά αποτελέσματα,
καθότι βελτιώνει τις τροχιές του λοξού εφελκυσμού.
Από την άλλη έχουμε και άλλο καλό... τη μειωμένη ρηγμά-
τωση λόγω θλίψης, κάτι που αυξάνει την ενεργό διατομή και
αυξάνει και τη δυσκαμψία της κατασκευής, οπότε και τις παρα-
μορφώσεις που προκαλούν αστοχία.
Oι συντελεστές που καθορίζουν τη σεισμική συμπεριφορά
των κατασκευών είναι πολυάριθμοι, και εν μέρει πιθανοτικού
χαρακτήρα. (Άγνωστη η διεύθυνση του σεισμού, άγνωστο
το ακριβές περιεχόμενο των συχνοτήτων της σεισμικής διέ-
γερσης, άγνωστη η διάρκειά της.) Ακόμα η μέγιστες πιθανές
επιταχύνσεις που δίδουν οι σεισμολόγοι, έχουν πιθανότητα
υπέρβασης, μεγαλύτερης του σχεδιαζόμενου 10%
Ο συσχετισμός των ποσοτήτων (αν μπορούμε να το δούμε
έτσι) «αδρανειακές εντάσεις - δυνάμεις απόσβεσης - ελαστικές
δυνάμεις - δυναμικά χαρακτηριστικά κατασκευής - αλληλεπί-
δραση εδάφους κατασκευής - επιβαλλομενη κίνηση εδάφους»
είναι μη γραμμικής κατεύθυνσης , και ανεξερεύνητες στη δυ-
ναμική των κατασκευών, με μη προφανές περιεχόμενο.
Συμπέρασμα
Η προένταση, (γενικά η θλίψη) αυξάνει την ικανότητα των
κάθετων στοιχείων ως προς τις τέμνουσες, που προκαλούν οι
φορτίσεις του σεισμού.
Εκτός από τις τέμνουσες που αναφέραμε πάρα πάνω, που
κατά κύριο λόγο εφαρμόζονται στα στοιχεία του ισογείου, οι
τέμνουσες εμφανίζονται και σε άλλα σημεία του φέροντος ορ-
γανισμού
Όπως, στους κόμβους (γωνίες) που σχηματίζονται στο σημείο
ένωσης, της κολώνας με την δοκό, ή της δοκού με την πλάκα,
ή της βάσης με την κολόνα, ή της πεδιλοδοκού με τη βάση, ή
της κοιτόστρωσης με την κολώνα.
Ποια είναι η αιτία που προκαλεί πρόσθετες τέμνουσες στους
κόμβους που αναφέραμε?
Ο πρόσθετος λόγος είναι η ταλάντωση, που επέρχεται στον
φέροντα σκελετό (κυρίως στον πολύ ψηλό σκελετό ) κατά τον
σεισμό.
Τι προβλήματα δημιουργεί η ταλάντωση στο κτήριο???
Αυτό είναι ένα μεγάλο ερώτημα, που για να απαντηθεί πρέπει
πρώτα να πούμε ότι η συχνότητα του κτηρίου αν είναι ίδια με

τη συχνότητα του σεισμού, τότε έχουμε συντονισμό
που δημιουργεί την μεγάλη ταλάντωση.
ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗΝ ΣΕΙΣΜΙΚΗ
ΜΗΧΑΝΙΚΗ
Τι παθαίνει ο σκελετός της οικοδομής κατά την ταλάντωση
προερχόμενη από τις φορτίσεις του σεισμού και του αέρα?
Ας εξετάσουμε απλά βάση των νόμων της φυσικής, τα φορτία
που δέχεται ο σκελετός της οικοδομής κατά τη διέγερση του
σεισμού.
α) Αδράνεια.
Στα σώματα αρέσει να εξακολουθούν να κάνουν αυτό που
κάνουν.
Αν είναι ακίνητα, τους αρέσει να μένουν ακίνητα.
Αν κινούνται τους αρέσει να συνεχίζουν να κινούνται.
Συμπέρασμα. Όταν ο σεισμός κινείται κατά μία κατεύθυνση,
ο σκελετός της οικοδομής αντιδρά σε αυτήν την κίνηση, λόγω
της αδράνειας.
Αυτή η αντίδραση δημιουργεί τις τέμνουσες του ισογείου.
Αυτή η αντίδραση είναι που προκαλεί και την ταλάντωση, η
οποία εξαρτάται από την ιδιοσυχνότητα του σεισμού και του
κτιρίου.
Αυτή η ταλάντωση τείνει να ανατρέψει και τον φέροντα σκελε-
τό με πολύ ψηλό κέντρο βάρους.
Δηλαδή ο φέροντας (κολώνες, δοκάρια, πλάκες) σαν δομική
οντότητα που του την προσφέρουν οι κόμβοι (γωνίες) αντιδρά
σε αυτή την ταλάντωση στους κόμβους.
Τι φορτία δέχονται οι κόμβοι κατά τη διέγερση του σεισμού?
Τα κύρια φορτία που δέχονται είναι δύο:
α) Την αδράνεια της μάζας (της πλάκας, των πραγμάτων, της
τοιχοποιίας,) τα οποία ονομάζουμε οριζόντιες φορτίσεις.
β) Τα φορτία της κατασκευής (το ίδιο βάρος της πλάκας των
πραγμάτων, της τοιχοποιίας) τα οποία ονομάζουμε κάθετες
φορτίσεις.
Ας εξετάσουμε τώρα πως ενεργούν πάνω στα στοιχεία που
αποτελούν τον κόμβο, οι οριζόντιες και οι κάθετες φορτίσεις.
Ένας κόμβος με γωνία 90 μοιρών για να παραμείνει ακέραιος,
πρέπει κατά τον σεισμό, να διατηρήσει την γωνία του [κόμβου
(Γ)] στις ίδιες μοίρες.
Η ταλάντωση όμως κατά τον σεισμό, όπως ξέρουμε, αλλάζει
την κλίση της κολώνας, και από κατακόρυφος που ήταν ο άξο-
νάς της, αλλάζει μερικές μοίρες ( εναλλάξ του κάθετου άξονα )
Η κολόνα κατά τη φάση που η κλίση της αλλάζει, αναγκάζει
μέσω του κόμβου που την ενώνει με τα άλλα στοιχεία το δοκό
να μετακινήσει και αυτή τον οριζόντιο άξονα της μερικές μοί-
ρες προς τα πάνω.
Εδώ υπάρχει το πρόβλημα του φέροντα κατά την ταλάντωση,
διότι τη στιγμή που η δοκός δέχεται φορτία με τάση ανόδου
από την κολόνα, τότε έρχεται σε αντίθεση με τα καθοδικά
φορτία του βάρους του κτηρίου.
Τα καθοδικά φορτία υπερνικούν τα φορτία ανόδου της δοκού,
με αποτέλεσμα η δοκός να αναγκάζεται να παραμείνει οριζό-
ντια.
Η κολώνα όμως, δεν παραμένει οριζόντια, (αλλάζει μερικές
μοίρες ο κάθετος άξονας της).
Το αποτέλεσμα είναι ο κόμβος που προσδίδει δομική οντότητα
στα στοιχεία αυτά να τείνει από 90 μοίρες που είναι, να μεταβάλλεται
, εναλλάξ κατά την ταλάντωση,και να καταπονείται με τέμνουσες.
Ο κόμβος όμως είναι πολύ άκαμπτος και γερός, και αντί να α
λάξει μοίρες, μεταδίδει τα καθοδικά και οριζόντια φορτία στις
ελαστικές διατομές των στοιχείων (διατομή κάτοψης κολόνας,
διατομή δοκού και πλάκας) δημιουργώντας ροπές, όπου αυτές
δημιουργούν τις τέμνουσες.
Οπότε στην πράξη δεν σπάει ο κόμβος, αλλά το πιο ψαθυρό
στοιχείο λίγο πιο πέρα από τον κόμβο.
Την ψαθυρότητα τη δημιουργεί η αντίθεση των φορτίων, στο

λαιμό της κολώνας και της δοκού, δημιουργώντας τις τέμνου-
σες.
Πιο είναι πιο ψαθυρό στοιχείο, η κολώνα ή η δοκός?
Φυσικά είναι η κολόνα, διότι αυτή έχει μικρότερη διατομή από
τη διατομή της δοκού, διότι η διατομή της δοκού είναι ένα
σώμα ακέραιο με τη διατομή της πλάκας, και οι δύο μαζί
υπερτερούν της διατομής της κολόνας.
Και όπως ξέρουμε, μεγαλύτερη διατομή, περισσότερη αντοχή
ως προς τις τέμνουσες.
Από ότι αναφέραμε πιο πάνω, οι κύριες φορτίσεις που είναι
ψαθυρές για τον φέροντα οργανισμό κατά τη διέγερση του
σεισμού, είναι δύο.
α) Οριζόντιες φορτίσεις (προερχόμενες από την αδράνεια που
σε συνδυασμό και με την ιδιοσυχνότητα προκαλεί την τα-
λάντωση)
β) Κάθετες φορτίσεις (προερχόμενες από το ίδιον βάρος του
φέροντος, της τοιχοποιίας, και των πραγμάτων)
Ακόμα αναφέραμε πιο πάνω, ότι η κολώνα κατά τον σεισμό,
μετατοπίζει τον κάθετο άξονά της πότε δεξιά πότε αριστερά,
ενώ η δοκός διατηρεί τον οριζόντιο άξονά της λόγο των κάθε-
των φορτίσεων.
Συμπέρασμα
Αν μπορέσουμε να σταματήσουμε τον κάθετο άξονα της κο-
λώνας να αλλάζει μοίρες εναλλάξ, (λόγω πλάγιων φορτίσεων)
τότε δεν θα υπάρχουν τέμνουσες στα στοιχεία της κολόνας και
της δοκού, διότι ο κόμβος θα παραμείνει στις 90 μοίρες.
Πως μπορούμε να σταματήσουμε τον κάθετο άξονα της κολό-
νας να αλλάζει μοίρες εναλλάξ?
Μπορούμε με τρεις τρόπους
α) Ή να πακτώσουμε τη βάση με το έδαφος.
β) Ή να πακτώσουμε το δώμα με το έδαφος.
γ) Ή να προ εντείνουμε το δώμα με το έδαφος στα πλαίσια της
επαλληλίας (στα πλαίσια αντοχής της κολόνας στη θλίψη
και την κάμψη)
Βασική προυπόθεση για να εφαρμόσουμε τους πάρα πάνω
τρεις τρόπους, είναι οι κολώνες να μην είναι πολύ μικρές, ή
να είναι αντί κολώνες τοιχία.
(μεγάλη διατομή κάτοψης σε μήκος)
Γιατί οι κολώνες τοιχία πρέπει να έχουν μεγάλη διατομή κάτο-
ψις σε μήκος?
Για τέσσερις κύριους λόγους.
α) Για να μην κάμπτονται εύκολα κατά την προένταση (όπως
οι μικρές κολώνες)
β) Για να αντέχουν να διαχειριστούν και τα στατικά φορτία,
και τα πρόσθετα φορτία της προέντασης.
γ) Για να μπορούμε να κάνουμε εύκολα την κατάλληλη διαστα-
σιολόγηση στη διατομή κάτοψις.
Δηλαδή τις κολόνες τοιχία, μπορούμε σε ένα σχέδιο κάτο-
ψις ενός φέροντος οργανισμού να τις τοποθετήσουμε κατά
διαφορετικές διευθύνσεις, έτσι ώστε από όποια κατεύθυν-
ση και αν έλθει ο σεισμός να φέρουν αντίσταση.
δ) Όταν η διατομή του τοιχίου κατά μήκος είναι μεγάλη, μπο-
ρούμε να το πακτώσουμε στα δύο άκρα του.
Η πάκτωση ή προένταση των δύο άκρων του τοιχίου, είναι
πολύ καλύτερη από ότι η πάκτωση μιας κολώνας στο κεντρικό
σημείο της, γιατί κατά την ταλάντωση του τοιχίου στις πλάγι-
ες φορτίσεις του σεισμού, το ένα άκρο του τοιχίου προσπαθεί
να σηκώσει το άλλο άκρο του.
Αν είναι πακτωμένο, ή καλύτερα προεντεταμένο στα δύο άκρα
του, αυτή η τάση ανόδου της βάσης του τοιχίου δεν μπορεί να
γίνει, διότι είναι προεντεταμένη με το έδαφος.
Οπότε αφού δεν μπορεί να ταλαντωθεί το τοιχίο, καταργούμε
την ταλάντωση (το κάνουμε άκαμπτο).
Οπότε καταργούμε στην πράξη....
α) Τη μετατόπιση του κάθετου άξονα της κολώνας, που συνε-
πάγεται την κατάργηση ....
β) των ροπών στους κόμβους που προκαλούν τις τέμνουσες
των κολωνών και των δοκών,καθώς και τα λοξά βέλη ( λοξές ρωγμές )
Με λίγα λόγια, το πακτωμένο ή προεντεταμένο τοιχίο, μπορεί
μόνο του (χωρίς τη βοήθεια των κόμβων) να παραλάβει τις
οριζόντιες φορτίσεις του σεισμού, χωρίς να καταργεί και την
πρόσθετη αντίσταση των κόμβων πάνω στις πλάγιες φορτί-
σεις.

ΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ
Αν πάρουμε δύο πλαίσια τα οποία είναι ενωμένα στα άκρα
τους με δύο χιαστί συνδέσμους (όπως οι σιδεροσκαλωσιές των οικοδο-
μών)
Τα δύο πλαίσια αποκτούν
α) Δομική οντότητα.
β) Ακαμψία.
Δεν σταματούν όμως την ταλάντωση την οποία μπορεί να δημι-
ουργήσει η επιτάχυνση.
Κατά την ταλάντωση που υφίσταται κατά τον σεισμό, (κυρίως
το ψηλό κτήριο με πολύ υψηλό κέντρο βάρους κατασκευασμέ-
νο από σιδεροκατασκευή,) το χιαστί (Χ)διαμοιράζει καλύτερα
τα καθοδικά φορτία του φέροντα από ότι ο κόμβος σχήματος
(Γ).
Η δομική οντότητα των δύο πλαισίων που τους προσδίδει η
ένωσή τους με τα χιαστί, κατά την ταλάντωση, δεν καταπονείται
όπως καταπονούνται οι κόμβοι σχήματος (Γ) από τα καθοδικά
φορτία της κατασκευής.
Ο λόγος είναι ο εξής:
Κατά την ταλάντωση της σιδηροκατασκευής όταν αυτή είναι
δομικά άκαμπτη, δημιουργείται κενό στήριξης του ενός πλαι-
σίου από το έδαφος, διότι το ένα πλαίσιο σηκώνει το άλλο
εναλλάξ.
Οπότε κατά τη χρονική περίοδο της ταλάντωσης της σκαλωσιάς, όπου το ένα πλαίσιο είναι
αστήριχτο από το έδαφος, και το άλλο είναι στηριγμένο σε αυτό, υφί-
σταται μία ροπή στους κόμβους της κατασκευής λόγω των καθοδικών φορτί-
ων, προερχόμενα από το βάρος της κατασκευής.
Στην περίπτωση των κόμβων (Γ) αυτή η ροπή ολόκληρου
του κτηρίου μετατρέπεται αυτόματα σε ροπή των κόμβων (Γ) η
οποία δημιουργεί τέμνουσες στα άκρα του.
Στην περίπτωση των χιαστί (Χ) αυτή η ροπή μεταφέρεται δια-
γώνια από το άνω μέρος του αστήριχτου πλαισίου,στην κάτω
γωνία του στηριγμένου πλαισίου, μέσω της μπάρας του χιαστί.
Αν η μπάρα του χιαστί αντέχει την κάμψη που του εξασκούν
τα καθοδικά φορτία που μετατρέπονται σε ροπή, τότε δεν υπάρχει
κανένα πρόβλημα στη δομική οντότητα του κτηρίου.
Πάντως τα χιαστί (Χ) προσδίδουν καλύτερη δομική οντότητα
στην κατασκευή από ότι προσδίδουν οι κόμβοι.
Φυσικά ο συνδυασμός και των δύο, τρόπων στήριξης ( Χ ) και ( Γ ) είναι
πιο ισχυρός.
Το ερώτημα είναι αν μπορούμε να κάνουμε αυτή την σιδηρο-
κατασκευή ακόμα πιο ισχυρή απο ότι αυτή είναι, με τον
συνδυασμό των δύο τρόπων στήριξης (Χ) και (Γ) μαζί.
Ερώτηση
Υπάρχει και άλλος τρόπος στήριξης, τον οποίο θα προ-
σθέσουμε στους άλλους δύο τρόπους και οι τρις τρόποι μαζί
να κατασκευάσουν το απόλυτο αντισεισμικό σύστημα των σι-
δηροκατασκευών?
Απάντηση
Ναι υπάρχει.
Αναφέραμε ότι την ψαθυρή αστοχία στις κατασκευές, την δη-
μιουργούν οι ροπές, προερχόμενες από δύο διασταυρώμενες φορτίσεις
κατά την ταλάντωση οι οποίες είναι :
α) Οι αδρανειακές εντάσεις
β) τα καθοδικά αστήριχτα φορτία της κατασκευής,που δημι-
ουργούνται κατά τη φάση μονομερούς ανόδου αυτής.
Τα καθοδικά φορτία πάντα υπάρχουν ... οι ροπές όμως δεν
υπάρχουν αν αυτά τα καθοδικά φορτία ισορροπούν με την
αντίθετη φορά των δυνάμεων του εδάφους
Οι ροπές εμφανίζονται μόνο όταν τα καθοδικά φορτία είναι
χωρίς την αντίδραση των δυνάμεων της βάσης. Δηλαδή κατά
την ταλάντωση.
Πακτώνοντας, ή προεντείνωντας την σιδηροκατασκευή με το
έδαφος, καταργούμε στην ουσία τα αστήριχτα καθοδικά φορ-
τία που δημιουργούν τις ροπές στους κόμβους.
Συμπέρασμα
H αντισεισμική μέθοδος κατασκευών καθώς και ο μηχανισμός του ελκυστήρα, ( Seismic stop ) εφαρμόζεται και τοποθετείτε
σε σιδηροκατασκευέ ς με χιαστί (Χ) και κόμβους (Γ) και είναι ο
τρίτος τρόπος ο οποίος συνδυάζετε άψογα με τους άλλους δύο
ώστε να κατασκευάσουμε την απόλυτη αντισεισμική οντότη-
τα σιδηροκατασκευής, που συν των άλλων είναι και ελαφριά
που συνεπάγεται μικρότερη αδράνεια,οπότε και λιγότερες
φορτίσεις, και μεγαλύτερη αντοχή στις τέμνουσες που έχει
μία σιδηροκατασκευή, από ότι έχει ένας σκελετός οπλισμένου
σκυροδέματος.

Η ευρεσιτεχνία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν προεντεταμένο αγκύριο, για την βελτίωση και την συγκράτηση των πρανών του εδάφους.
Π.Χ http://postimage.org/image/29l3p1xpg/
Γενικά αντικαθιστά όλα τα είδει πασσάλων προσφέροντας καλύτερη πρόσφυση με το έδαφος λόγο υδραυλικής πίεσης.
Γενικά είναι ένας μηχανισμός ο οποίος πακτώνεται στα πρανή της γεώτρησης, λόγο των θλιπτικών δυνάμεων που εξασκεί πλάγιο αξονικά αυτής, και κατ αυτόν τον τρόπο μπορεί να δεχθεί φορτίσεις κάθετες, και ανοδικές, προστατεύοντας τις κατασκευές από την καθίζηση και την ταλάντωση.
Μπορεί να τοποθετηθεί τόσο σε υπό κατασκευή, όσο και σε υφιστάμενες κατασκευές διάφορων φορέων όπως είναι όλοι οι φέροντες οργανισμοί κτηρίων, γέφυρες, φράγματα, κ.λ.π.
Χρησιμεύει και για την προστασία των ελαφριών κατασκευών από τους ανεμοστρόβιλους που πλήττουν κυρίως την Αμερική, αλλά και την προστασία γενικά των μεγάλων κατασκευών, από τις φορτίσεις του αέρα.
Η εφαρμοσμένη τεχνολογία σήμερα απλός εδράζει την κατασκευή στο έδαφος.
Η ευρεσιτεχνία την ενώνει με το έδαφος, ( μέσω προέντασης ) κάνοντας αυτά τα δύο ένα, (σαν σάντουιτς)
Αυτό γίνεται πρώτη φορά παγκοσμίως.
Για μένα αυτή η ένωση της κατασκευής με το έδαφος, έχει ευεργετικά αποτελέσματα διότι εκτός των αναφερθέντων καλών χρησιμεύει ακόμα για να....
α) Εξασφαλίζει δομική οντότητα εδάφους κατασκευής.
β) Κατά την διέγερση του σεισμού,αλλάζει ευεργετικά την κατεύθυνση στις φορτίσεις και στις τέμνουσες, και τις κατευθύνει κάθετα του στοιχείου, όπου η διατομή του είναι μεγάλη και ισχυρή.
γ) Οι δυνάμεις απόσβεσης είναι υδραυλικές
δ) Απαλείφει την διαφορά φάσης εδάφους κατασκευής
ε) Απαλείφει την διαφορά φάσης των ορόφων
ζ) Συνεργάζεται με τα εφέδρανα, ώστε να εξασφαλίσει οριζόντια και κάθετη σεισμική μόνωση.
η) Αυξάνει τα δυναμικά χαρακτηριστικά της κατασκευής.
θ) χαμηλώνει την πιθανότητα της ιδιοσυχνότητας στις κατασκευές.
ι) Λόγο υδραυλικής πίεσης που εξασκεί ο μηχανισμός του ελκυστήρα, κρατάει πάντα τον τένοντα τανυσμένο, διορθώνοντας αυτόματα κατ αυτόν τον τρόπο την έρπη του χάλυβα, όπου υφίσταται κατά τη μακροπρόθεσμη προέντασή του, και διορθώνει αυτόματα την ένταση πάκτωσης της άγκυρας με τα πρανή της γεώτρησης, ακόμα και όταν αυτά υποχωρήσουν λόγο χαλαρότητας των πρανών της γεώτρησης.
Το σύστημα είναι υπό αριθμητική διερεύνηση ( σε επίπεδο υπολογιστηκής προσομοίωσης ) από το εργαστήριο στατικής και αντισεισμικών ερευνών του Ε.Μ.Π, με τα πρώτα αποτελέσματα να είναι αρκετά ενθαρρυντικά.
Περισσότερα ...στην ιστοσελίδα http://www.antiseismic-systems.com/

Re: Το Απόλυτο αντισεισμικό σύστημα Μεταλλικών, Σύμμεικτων,

Δημοσιεύτηκε: Δευ 24 Δεκ 2012, 11:28 am
από seismic
Φθίνουσα αρμονική ταλάντωση μέσω του υδραυλικού συστήματος της ευρεσιτεχνίας.

Επειδή η σεισμική φόρτιση είναι επιβαλλόμενη
παραμόρφωση και όχι επιβαλλόμενη φόρτιση, στο σχεδιασμό των φορέων
υπεισέρχονται και παραμορφωσιακά μεγέθη του φορέα.

Η ταλάντωση ευθύνεται για αυτά τα παραμορφωσιακά μεγέθη του φορέα.
Οι ταλαντώσεις και τα παραμορφωσιακά μεγέθη επιβραδύνονται από δυνάμεις απόσβεσης.

Στην επιβαλλόμενη
παραμόρφωση που προκαλεί η ταλάντωση η ακτίνα
καμπυλότητας του φορέα, ( κολόνας ) έχει την τάση να μεγαλώνει.

Το υδραυλικό σύστημα της εφεύρεσης παραλαμβάνει εσωτερικά ενεργειακές δυνάμεις, διότι εμποδίζει ελαστικά την ακτίνα καμπυλότητας του φορέα να μεγαλώσει, με
αποτέλεσμα η ενέργεια του ταλαντούμενου φορέα να μειώνεται με την πάροδο του χρόνου, ( διότι αυτή η ενέργεια απορροφάται σταδιακά από το υδραυλικό σύστημα,) και η
ταλάντωση μετατρέπετε σιγά σιγά σε φθίνουσα αρμονική ταλάντωση.

Δηλαδή η δυσκαμψία του φορέα, οπότε και η επιβαλλόμενη
παραμόρφωση, μπορεί να ελεγχθεί ( από το αυτό ρυθμιζόμενο υδραυλικό σύστημα της ευρεσιτεχνίας ) τόσο στον δείκτη πλαστιμότητας
μετακινήσεων ( το βέλος του φορέα στην κρίσιμη διατομή, )

όσο και στο δείκτης πλαστιμότητας
καμπυλοτήτων ( ακτίνα καμπυλότητας του φορέα, κολόνες )

Βέβαια προυπόθεση είναι η στάθμη επιπό-
νησης της δυσκαμψίας του φορέα να είναι μικρότερη από τη στάθμη αστοχίας.

Το μέτρο της επιβράδυνσης της απόσβεσης, εξαρτάται συνήθως
από την ταχύτητα της κίνησης.
Η υδραυλική επιβράδυνσης της απόσβεσης είναι
ανάλογη της ταχύτητας παραμόρφωσης της ακτίνα καμπυλότητας του φορέα, και έχει φορά αντίθετη από αυτή.

Υποθέτω ότι το μέτρο της επιβράδυνσης της απόσβεσης, δεν
είναι μόνο συνάρτηση της ταχύτητας, αλλά και της πίεσις των υδραυλικών μέσα στον θάλαμο του υδραυλικού συστήματος.

Re: Το Απόλυτο αντισεισμικό σύστημα Μεταλλικών, Σύμμεικτων,

Δημοσιεύτηκε: Δευ 24 Δεκ 2012, 5:05 pm
από seismic
Θα ήταν χρήσιμο αν μπορούσαμε να ελέγξουμε τα παραμορφωσιακά μεγέθη του φορέα?

Απάντηση
Ξέρουμε ότι πλαστιμότητα είναι η, υπό ένταση, συμπεριφορά του Ο.Σ. (εν προκειμένω-γιατί μπορεί να αναφέρεται και σε άλλο υλικό-χωρίς καν σίδερα...), χάρη στην οποία το υλικό δύναται, εντός κάποιων ορίων, να δέχεται αυξανόμενη τάση ενώ διατηρεί σχεδόν σταθερή την παραμόρφωσή του.

Ένα μη πλάστιμο υλικό αστοχεί απότομα (δηλαδή χωρίς προειδοποίηση της επικείμενης αστοχίας) μόλις αναλάβει το μέγιστο φορτίο του.

Υπάρχει η πλαστιμότητα του σκυροδέματος και του χάλυβα,(αντοχή χάλυβα στην ολκιμότητα)
η πλαστιμότητα των διατομών, η πλαστιμότητα δοκών και υποστυλωμάτων, καθώς και οι
παράμετροι που την επηρεάζουν.

Τι γίνετε όμως αν η παραμόρφωση περάσει τα όρια της πλαστιμότητας, και περάσει στην πλαστική μη ανατρέψιμη περιοχή?
Απλά θα έχουμε αστοχία, διότι θα έχουμε υπερβεί τα πλάστιμα μεγέθη.
Ξέρουμε ότι τα παραμορφωσιακά μεγέθη του φορέα εξαρτώνται από το πλάτος της ταλάντωσης.
Η μείωση του πλάτους ονομάζεται απόσβεση.
Αυτή την απόσβεση της ταλάντωσης την αναλαμβάνει ο υδραυλικός μηχανισμός της ευρεσιτεχνίας ( διότι δεν αφήνει να μεγαλώσει την ακτίνα καμπυλότητας του φορέα και της κολόνας ) και την μετατρέπει σε μηχανική τριβή, οπότε θερμότητα.
Γενικά ο υδραυλικός ελκυστήρας είναι ένας πλάστιμος μηχανισμός απορρόφησης και απόσβεσης της ταλαντωμένης ενέργειας.
Κατ αυτόν τον τρόπο μπορούμε να έχουμε ελεγχόμενη πλαστιμότητα του φέροντα και της ακτίνας καμπυλότητας των κάθετων στοιχείων.
Τι γίνεται όμως αν οι τάσεις ξεπεράσουν τα όρια πλαστιμότητας του υδραυλικού μηχανισμού?
Πως τότε ο υδραυλικός μηχανισμός, θα κρατήσει τον φέροντα και τα κάθετα στοιχεία, ώστε αυτά να μην ξεπεράσουν την στάθμη αστοχίας?
Πολύ απλά.
Ο υδραυλικός μηχανισμός φέρει στο πάνω μέρος του εμβόλου, ένα εξωτερικό δακτύλιο, ο οποίος είναι ένα με το έμβολο.
Οπότε όταν ο φορέας ταλαντώνετε το έμβολο εισχωρεί μέσα στο χιτώνιο, μέχρι το σημείο που ο δακτύλιος του εμβόλου δεν χωράει να μπει μέσα στο έμβολο.
https://www.youtube.com/watch?v=KPaNZcHBKRI
Κατ αυτόν τον τρόπο, ο δακτύλιος ορίζει την στάθμη ταλάντωσης του φέροντα, σταματώντας αυτόν, λίγο πριν από το επιτρεπτό όριο πλαστιμότητάς του.

Σε υπέρ κατασκευές με αυξημένες ανάγκες ελεγχόμενης πλαστιμότητας καθ όλον τον κάθετο άξονα των υποστυλωμάτων , χρησιμοποιούμε μία άλλη μέθοδο κατασκευής.

Αντί να προεντείνομαι όλα τα κάθετα στοιχεία με το έδαφος, προεντείνομαι μόνο ένα κεντρικό φρεάτιο, ή δύο φρεάτια στα άκρα του φέροντα.

Προσέχουμε τα προτεταμένα φρεάτια να μην έρχονται σε επαφή με τον φέροντα.
Αυτό το επιτυγχάνομαι με την κατασκευή σεισμικού αρμού στο ύψος των πλακών, που περικλείουν ελαστομερεί υλικά.
Κατ αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να τοποθετήσουμε και εφέδρανα ώστε να έχουμε οριζόντια σεισμική μόνωση του φορέα, αλλά συγχρόνως να επιτυγχάνομαι και την ελεγχόμενη πλαστιμότητα του κάθετου άξονα του φορέα.
Δες αυτή την μέθοδο στο βίντεο https://www.youtube.com/watch?v=KPaNZcHBKRI

Re: Το Απόλυτο αντισεισμικό σύστημα Μεταλλικών, Σύμμεικτων,

Δημοσιεύτηκε: Πέμ 27 Δεκ 2012, 5:18 am
από seismic
1) Γιατί πρέπει να πακτώνουμε τα κάθετα στοιχεία του φέροντα με το έδαφος με τον μηχανισμό του ελκυστήρα?.....

Για να σταματήσουμε την παραμόρφωση όλων των κόμβων που προκαλεί η ταλάντωση.
Για να σταματήσουμε τις ροπές που δημιουργούν τις τέμνουσες στους κόμβους.

2) Γιατί αντί μιας απλής πάκτωσης της κατασκευής με το έδαφος, είναι προτιμότερη η προένταση της κατασκευής με το έδαφος στα πλαίσια της επαλληλίας ?....

Για πολλούς λόγους...
Ο κυριότερος λόγος είναι ότι έχουμε τα καλά της προέντασης, όπου καταστούν τα κάθετα φέροντα στοιχεία υπερστατικά.
Σαν υπερστατικά κάθετα φέροντα στοιχεία έχουν ....

α) μεγαλύτερες αντοχές στην τέμνουσα βάσης ( ξεπερνούν το 33% )

β)μικρότερη στρεπτική ευαισθησία του κτιρίου στα πολυώροφα κτίρια με ασύμμετρες κατόψεις, οπότε και μικρότερη παραμόρφωση.

γ)Περισσότερες κρίσιμες διατομές σε κάμψη.

Περισσότερες κρίσιμες διατομές στα κάθετα φέροντα στοιχεία, επιτρέπουν ανακατανομή των πλάγιων φορτίσεων του σεισμού σε περισσότερα σημεία των κολονών, μειώνοντας ή και καταργώντας κατ αυτόν τον τρόπο τον μηχανισμό ορόφου, που προκαλείτε κατά κύριο λόγο, λόγο τις συγκέντρωσης των φορτίσεων σε μία κρίσιμη διατομή ενός ορόφου της πολυκατοικίας, με αποτέλεσμα την αστοχία.

3) Γιατί έχουμε δύο ειδών ελκυστήρες?...( τον υδραυλικό ελκυστήρα, και τον απλό ελκυστήρα )

Για δύο κύριους λόγους.
Ο πρώτος λόγος είναι οικονομικός.
Ο απλός ελκυστήρας στοιχίζει λιγότερο από τον υδραυλικό ελκυστήρα.
Χρησιμεύει για να πακτώνουμε ή να εφαρμόζουμε προένταση σε κατασκευές που εδράζονται σε πετρώδη θεμελίωση.
Ο λόγος που είναι κατάλληλος για πετρώδη θεμελίωση, είναι διότι κατά την ταλάντωση του κτηρίου η άγκυρα του μηχανισμού δεν διατρέχει τον κίνδυνο να απαγκιστρωθεί από τα πρανή της γεώτρησης λόγο της υποχώρησης αυτών, διότι όπως ξέρουμε τα στερεά δεν συμπιέζονται.

Ο υδραυλικός ελκυστήρας είναι για χαλαρά εδάφη, και είναι υδραυλικός για να διορθώνει την τάνυση του τένοντα όταν...

α) τα πρανή της γεώτρησης παραμορφωθούν. ( μεγαλώσουν λόγο της πίεσης που υφίσταται από τις μακροχρόνιες τάσεις που δέχονται )
β) όταν ο χάλυβας του τένοντα χαλαρώσει λόγο της έρπης που υφίσταται από την μακροχρόνια τάση που δέχεται.
γ) όταν ο χάλυβας του τένοντα χαλαρώσει λόγο συρρίκνωσης του σκυροδέματος κατά την μακροχρόνια ξήρανση.

Ακόμα βοηθάει την κατασκευή ( λόγο του υδραυλικού συστήματος )

α) να μην πάθει καθίζηση όταν υποχωρήσει το έδαφος κάτω από την βάση.

β) Εφαρμόζει Φθίνουσα αρμονική ταλάντωση μέσω του υδραυλικού συστήματος της ευρεσιτεχνίας στον φέροντα,
ώστε να έχουμε αρμονική απόσβεση των φορτίσεων που εφαρμόζει πλαγίως η ταλάντωση.

γ) ελέγχει την πλαστιμότητα καθορίζοντας εκ των προτέρων την ακτίνα καμπυλότητας του φέροντα και των κάθετων στοιχείων, ώστε η στάθμη επιπόνησης του φορέα να μην υπερβεί τα όρια και εισέλθει στην στάθμη αστοχίας.

Μπορούμε να πούμε ότι..
Η Δύναμη είναι φορτίο, ροπή ή τάση, ενώ η Παραμόρφωση είναι επιμήκυνση, καμπυλότητα, βέλος ή στροφή.

Η δύναμη και η παραμόρφωση συνυπάρχουν ως οντότητα, διότι η μία δεν υφίσταται χωρίς την άλλη.

Προυπόθεση για να υπάρξουν αυτές οι δύο οντότητες είναι η ύλη, η οποία εμπεριέχει δυνάμεις, και παραμορφώνεται από εσωτερικές και εξωτερικές επιδράσεις φορτίων.

Με την ίλη μπορείς να κατασκευάσεις διάφορα σχήματα, από τα οποία εξαρτάτε η τιμή της δύναμης και της παραμόρφωσης.

Η τιμή της δύναμης και της παραμόρφωσης εξαρτάτε και από άλλους παράγοντες όπως είναι η σύνθεση της ύλης, που καθορίζει το βάρος της και την αντοχή της, η επιτάχυνση εξωτερικών φορτίσεων η οποία επηρεάζει τις παραμορφώσεις, καθώς και η αντοχή της βάσεως όπου εδράζεται η ύλη.

Στον φέροντα οργανισμό ενός έργου, η δύναμη και η παραμόρφωση είναι το Α και το Ω στην στατική και δυναμική των κατασκευών.
Παραλείψαμε κάτι από τα πάρα πάνω?
Ναι.
Την πάκτωση ή την προένταση της κατασκευής με το έδαφος, ( δηλαδή την σύνδεσή της κατασκευής με αυτό, ) καθώς και την πλαστιμότητα των κατασκευών, ή την ακαμψία αυτών.

Άλλες δυνάμεις και παραμορφώσεις συντελούνται όταν ο φέροντας είναι ασύνδετος με το έδαφος,.... άλλες δυνάμεις και παραμορφώσεις συντελούνται όταν ο φέροντας είναι πακτωμένος με το έδαφος,... άλλες δυνάμεις και παραμορφώσεις συντελούνται όταν ο φέροντας είναι προτεταμένος με το έδαφος, και άλλες δυνάμεις και παραμορφώσεις συντελούνται αν ο φορέας είναι πλάστιμος, και άλλες όταν είναι άκαμπτος.

Το ερώτημα που τίθεται είναι πια από τις πέντε μεθόδους είναι πιο κατάλληλη για την στατική και δυναμική των κατασκευών???

Δεδομένου ότι η σχεδιαζόμενες κατασκευές πλάστιμες ή άκαμπτες που απλός εφάπτονται του εδάφους θεμελίωσης είναι δοκιμασμένες στην πεπατημένη των κατασκευών, τίθεται το ερώτημα αν οι άλλες μέθοδοι που για πρώτη φορά προτείνω χρίζουν εφαρμοσμένης έρευνας.

Ακόμα πια μέθοδος είναι λογική ώστε να έχουμε τις μικρότερες παραμορφώσεις???
Θέλουμε ή δεν θέλουμε μικρότερες παραμορφώσεις στις δομικές κατασκευές?
Η πλαστιμότητα είναι παραμόρφωση ναι ή όχι?

Που είναι καλύτερα να έχουμε αρμονική απόσβεση της ταλάντωσης?...στο δώμα, κάθετη στα κάθετα στοιχεία, ή πλαγίως των κάθετων στοιχείων ή και στα δύο επιμέρους σημεία?


Η συνεργασία μεταξύ σκυροδέματος και χάλυβα σε μια κατασκευή από Ο.Σ. επιτυγχάνεται με τη συνάφεια.
Με τον όρο συνάφεια ορίζεται η συνδυασμένη δράση των μηχανισμών που παρεμποδίζουν τη σχετική ολίσθηση μεταξύ των ράβδων του οπλισμού και του σκυροδέματος που τις περιβάλλει.

Οι επιμέρους μηχανισμοί της συνάφειας είναι η πρόσφυση, η τριβή και, για την περίπτωση ράβδων χάλυβα με νευρώσεις, η αντίσταση του σκυροδέματος το οποίο εγκλωβίζεται μεταξύ των νευρώσεων.

Η συνδυασμένη δράση των μηχανισμών αυτών θεωρείται ισοδύναμη με την ανάπτυξη διατμητικών τάσεων στη επιφάνεια επαφής σκυροδέματος και χάλυβα.

Όταν οι τάσεις αυτές φθάσουν στην οριακή τιμή τους επέρχεται καταστροφή της συνάφειας με τη μορφή διάρρηξης του σκυροδέματος κατά μήκος των ράβδων και αποκόλλησης των ράβδων χάλυβα.

1) Το ερώτημα είναι αν η συνάφεια μεταξύ χάλυβα και Ο.Σ είναι μικρότερη από την εφελκυστική ικανότητα του χάλυβα.

Αν είναι μικρότερη, τότε δεν καταλαβαίνω τι νόημα έχει ο επιπλέον οπλισμός ( για την παραλαβή μεγαλύτερων εφελκυστικών τάσεων ) πέραν της αντοχής της συνάφειας μεταξύ χάλυβα και Ο.Σ.

Βέβαια η μείωση των τάσεων επιτυγχάνεται με αύξηση της επικάλυψης και μείωση της διαμέτρου των ράβδων του οπλισμού.

Η αύξηση της οριακής τιμής τους επιτυγχάνεται με αύξηση της αντοχής του σκυροδέματος.

Η παρουσία εγκάρσιου οπλισμού (συνδετήρων) δρα ευνοϊκά περιορίζοντας το άνοιγμα των αναπτυσσόμενων ρωγμών στη επιφάνεια οπλισμού και σκυροδέματος.

2) Ερώτημα...καλά όλα αυτά αλλά, πως αντιμετωπίζουμε την διαφορετικότητα της ελαστικότητας του σκυροδέματος και του χάλυβα πάνω στην ακτίνα καμπυλότητας?

Δηλαδή κατά την ταλάντωση του φέροντα τα κάθετα στοιχεία ( κολόνες ) εμφανίζουν την ακτίνα καμπυλότητας η οποία εξωτερικά των στοιχείων τείνει να μεγαλώσει, αξιώνοντας από την επικάλυψη του σκυροδέματος να είναι πιο πλάστιμη και από τον χάλυβα αν δεν θέλουμε την αστοχία του.

Αφού ξέρουμε ότι η πλαστιμότητα του Ο.Σ είναι κατά πολύ μικρότερη της πλαστιμότητας του χάλυβα, αυτό δεν είναι μεγάλο πρόβλημα συμβάλλοντας στην αστοχία?

Για εμένα είναι μεγάλο πρόβλημα για τρεις βασικούς λόγους.

α) διότι το σκυρόδεμα αδυνατεί να είναι τόσο ελαστικό ώστε να επιμηκυνθεί όσο απαιτεί η ακτίνα καμπυλότητας, και αφετέρου

β) η συνάφεια καταστρέφεται διότι δημιουργούνται μεγάλες διατμητικές τάσεις μεταξύ χάλυβα και σκυροδέματος λόγο
διαφορετικής ακτίνας καμπυλότητας που έχουν αυτά τα υλικά λόγο της θέσεως που κατέχουν στο υποστύλωμα.

και γ) Αν ένα υλικό είναι πλάστιμο όπως είναι ο χάλυβας, και το άλλο υλικό είναι μη πλάστιμο όπως είναι το σκυρόδεμα,...πιστεύω ότι αυτή η σχέση δημιουργεί μεγάλες ακτινωτές διατμητικές τάσεις στην συνάφεια των δύο υλικών.

Τελικά η πλαστιμότητα δεν είναι τόσο πλάστιμη σε υλικά διαφορετικής πλαστιμότητας.
Μήπως οι υπερστατικοί ( προτεταμένοι με το έδαφος ) φορείς είναι καλύτεροι ?

Υ.Γ
Ξέρουμε ότι σε έναν φορέα εάν αρχίσει το φαινόμενο του λυγισμού, ο οπλισμός τείνει να επιμηκυνθεί, για να ακολουθήσει τον λυγισμό του κάθετου στοιχείου.

Επειδή όμως ο χάλυβας υπόκεινται σε μεγάλες εφελκυστικές τάσεις, αντιδρά στην παραμόρφωση που του επιβάλουν τα εξωτερικά φορτία του σεισμού.

Ερώτημα που αντιδρά ακριβώς ο οπλισμός?
Αντιδρά
α) στην συνάφεια που υπάρχει μεταξύ αυτού και του σκυροδέματος
β) στο περισφιγμένο σκυρόδεμα, που προσπαθεί πλάγιο αξονικά με καμπτικές τάσεις να του μεγαλώσει την ακτίνα καμπυλότητας.
Ερώτημα
Αν αυτό εφαρμόζει το περισφιγμένο σκυρόδεμα στον χάλυβα το ίδιο δεν εφαρμόζει και ο χάλυβας στην επικάλυψη του σκυροδέματος?
Αυτό με την σειρά του εγκρίνεται.
Για τους λόγους αυτούς, θα ήταν καλό να περιορίσουμε την πλαστιμότητα
Βλάπτει σοβαρά τις κατασκευές, αν αυτές δεν είναι κατασκευασμένες από λάστιχο.

Από την ανάρτηση αυτή βγάζουμε το συμπέρασμα ότι.
Ο σημερινός γραμμικός οπλισμός των κάθετων στοιχείων πρέπει να είναι μικρής διατομής ( οπότε περισσότερες βέργες χάλυβα στα ίδια σχεδιαζόμενα κιλά οπλισμού ) ώστε σε συνδυασμό με τον πυκνό εγκάρσιο οπλισμό ( τσέρκια ) να εγκλωβίζουν το περισφιγμένο σκυρόδεμα ώστε όταν αυτό αστοχήσει να διατηρεί τα κομμάτια του σκυροδέματος στον χαλύβδινο κλωβό για την αποφυγή της κατάρρευσης του δομικού έργου.

Για τον σημερινό σχεδιαζόμενο υπολογισμό της σεισμικής απόκρισης μιας κατασκευής απαιτείται η επίλυση των δυναμικών εξισώσεων ισορροπίας.
Στην φόρτιση ενός σεισμού, πρέπει να υπολογίσουμε τα εντατικά, και παραμορφωσιακά μεγέθη, καθώς και την μετατόπιση του άξονα καμπυλότητας σε κάθε φάση του σεισμού, σε συνδυασμό με την αλληλεπίδραση εδάφους κατασκευής.

Με τις λίγες γνώσεις που έχω, καταλαβαίνω ότι προσπαθείτε να σχεδιάσετε τις κατασκευές στα όρια των εντατικών μεγεθών παραμόρφωσης της πλαστιμότητας των υλικών στις φορτίσεις του σεισμού.

Εδώ είναι που πρέπει να καταλάβετε κάτι πολύ απλό.
α) Ενώ εσείς βάζετε τον χάλυβα να συνεργασθεί με το σκυρόδεμα μέσο της συνάφειας των δύο υλικών ώστε κατάλληλα τοποθετημένα να παραλάβουν το καθένα τον εφελκυσμό και την θλίψη, εγώ κάνω κάτι άλλο .....
Κάνω προένταση
Με την προένταση καταργούμε στην ουσία την συνάφεια των δύο υλικών, και βάζουμε το κάθε ένα από αυτά τα δύο υλικά ξεχωριστά να παραλάβουν αυτό που μπορούν καλύτερα να παραλάβουν...δηλαδή ο χάλυβας τον εφελκυσμό, και το σκυρόδεμα την θλίψη.
β) Με το υδραυλικό σύστημα που τοποθετώ στο δώμα βασικά κάνω το εξής ....

1) Καταργώ τα εντατικά μεγέθη τις παραμορφώσεις και τις μετατοπίσεις των φορτίσεων του σεισμού στον φέροντα οργανισμό, γιατί ελέγχω την ταλάντωση με το υδραυλικό σύστημα και μεταβιβάζω μέσο αυτού όλα αυτά τα μεγέθη σε δύο βασικούς κάθετους άξονες.

Ο πρώτος άξονας είναι ο άξονας του τένοντα ο οποίος αναλαμβάνει όλα τα μεγέθη του εφελκυσμού, εξαντλώντας 100% την αντοχή του διότι δεν εξαρτάτε από την συνάφειά του με το σκυρόδεμα.
Ο δεύτερος κάθετος άξονας είναι το τοιχίο, κολόνα, το οποίο αναλαμβάνει αποκλειστικά μόνο τα κάθετα θλιπτικά φορτία του σεισμού, και του ιδικού βάρους τις κατασκευής.

Δεν υφίστανται για να επιλύσουμε μετατοπίσεις και παραμορφώσεις, γιατί αυτά ελέγχονται από το υδραυλικό σύστημα το οποίον αναλαμβάνει πλήρως τον έλεγχο της ακτίνας καμπυλότητας τόσο των κάθετων στοιχείων, όσο και του κτηρίου.....τα μόνα που πρέπει να επιλύσουμε είναι τα εντατικά μεγέθη εφελκυσμού του τένοντα, και τα εντατικά μεγέθη της θλίψης του κάθετου στοιχείου, καθώς και την κάμψη αυτού.
Πρώτα υπολογίζουμε την αδράνεια όλων των πλακών, και κατόπιν υπολογίζουμε πόσα προτεταμένα ή πακτωμένα με το έδαφος τοιχία και κολόνες χρειάζονται, ώστε να παραλάβουν την αδράνεια του κτιρίου.


Αν μάλιστα αντί πάκτωση εφαρμόσουμε προένταση στα κάθετα στοιχεία στα πλαίσια της επαλληλίας, τότε καταργούμε τον μηχανισμό ορόφου, διότι πολλαπλασιάζουμε τις κρίσιμες διατομές.
Περισσότερες κρίσιμες διατομές στα κάθετα φέροντα στοιχεία, επιτρέπουν ανακατανομή των πλάγιων φορτίσεων του σεισμού σε περισσότερα σημεία των κολονών, μειώνοντας ή και καταργώντας κατ αυτόν τον τρόπο τον μηχανισμό ορόφου, που προκαλείτε κατά κύριο λόγο, λόγο τις συγκέντρωσης των φορτίσεων σε μία κρίσιμη διατομή ενός ορόφου της πολυκατοικίας, με αποτέλεσμα την αστοχία.
Ακόμα αν εφαρμόσουμε προένταση με φόρτιση 50% της αντοχής του υποστυλώματος αυξάνουμε τουλάχιστον κατά 33% την αντοχή στην τέμνουσας βάσης.

Re: Το Απόλυτο αντισεισμικό σύστημα Μεταλλικών, Σύμμεικτων,

Δημοσιεύτηκε: Τετ 02 Ιαν 2013, 8:27 pm
από seismic
Ξέρουμε ότι για τον σημερινό σχεδιαζόμενο υπολογισμό της σεισμικής απόκρισης μιας κατασκευής απαιτείται η επίλυση των δυναμικών εξισώσεων ισορροπίας.
Ακόμα ξέρουμε ότι αν έχουμε έναν ταλαντωτή, κατά την ταλάντωση του η εξωτερική κάθετη επιφάνειά του εφελκύεται και η εσωτερική κάθετη επιφάνειά του θλίβεται. ( Αυτό συμβαίνει και στις κολόνες )
Το ερώτημα είναι....η επίλυση των δυναμικών εξισώσεων ισορροπίας, πως είναι καλύτερα να λυθεί ?
α) με την μέθοδο του ισοστατικού φορέα, ( τον οποίο όμως έχουμε πακτώσει στο έδαφος, ) ή
β) με την μέθοδο του υπερστατικού φορέα ( τον οποίο όμως έχουμε πακτώσει στο έδαφος? )

Ακόμα
Ο υδραυλικός ελκυστήρας εισάγει μία πρόσθετη αντίδραση προς τις επιβαλλόμενες παραμορφώσεις του σεισμού, που δεν υφίσταται στις σχεδιαζόμενες σημερινές κατασκευές, ώστε η επίλυση των δυναμικών εξισώσεων ισορροπίας, να είναι εφικτές.

Αυτή την αντίδραση, την παίρνει από την πακτωμένη άγκυρα του μηχανισμού του ελκυστήρα με το έδαφος, και την μεταβιβάζει μέσω του τένοντα στο δώμα.
Δηλαδή βάζουμε το έδαφος ( μέσω του μηχανισμού του ελκυστήρα ) να αντιδράσει στο δώμα για να σταματήσουμε την ταλάντωση η οποία παραμορφώνει τον εξωτερικό κάθετο άξονα της κολόνας.
Αν η προένταση εφαρμοστεί μεταξύ βάσης και δώματος, και όχι μεταξύ εδάφους και δώματος ( χωρίς την αντίδραση του εδάφους ) τα αποτελέσματα που παίρνουμε είναι εντελώς διαφορετικά.


Στο πρώτο ερώτημα τώρα...
Το ερώτημα είναι....η επίλυση των δυναμικών εξισώσεων ισορροπίας, της κολόνας πως είναι καλύτερα να λυθεί ?
Δηλαδή με τον σημερινό σχεδιασμό, ή με τις δύο μεθόδους του ελκυστήρα ( α) + β) ) ο οποίος εισάγει μία κάθετη προένταση ή απλός μία αντίσταση στο δώμα?
1) εισάγοντας μία πρόσθετη αντίσταση ισορροπίας του φέροντα έναντι των φορτίσεων του σεισμού, αυτό μόνο θετικό μπορεί να είναι.
Το έδαφος προκαλεί το πρόβλημα ισορροπίας ,...το έδαφος θα το λύσει....αλλιώς είναι σαν να προσπαθούμε να κρατηθούμε από τα μαλλιά μας για να μην πέσουμε.

2) είναι λάθος να πιστεύουμε μόνο στην σινάφια του σκυροδέματος με τον χάλυβα, διότι δημιουργούνται πάρα πολλά άλλα προβλήματα, και από μόνη της δεν είναι ικανή να εξισώσει την αντοχή του χάλυβα στον εφελκυσμό.
Χρειάζεται εκτός από την σινάφια, και μία πρόσθετη ισχιρή πάκτωση στα δύο άκρα του χάλυβα. ( όπως γίνεται με την προένταση )
3) Στην προένταση δεν υφίστανται η σινάφια, και αυτό γιατί ο τένοντας διαπερνά ελεύθερος ( μέσο ενός σωλήνα ) όλο το μήκος του κάθετου άξονα της κολόνας.
Για τον λόγο αυτόν η προένταση έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα που δεν έχει ο απλός οπλισμός.
Πιο είναι αυτό το πλεονέκτημα?
Είναι...
Ο χάλυβας πριν αστοχήσει έχει εξαντλήσει το 100 της % της εφελκυστικής του ικανότητας, ενώ με τον απλό οπλισμό η αστοχία επέρχεται πριν όταν αστοχήσει η σινάφια των δύο υλικών.

1) Εισάγοντας μία αξονική αντίδραση στο δώμα, ( πάκτωση εδάφους δώματος ) σταματάμε την μεγάλη ταλάντωση.
2) Εισάγοντας μία αξονική προένταση μεταξύ δώματος και εδάφους στα πλαίσια της επαλληλίας των δύο υλικών, έχουμε τα καλά της προέντασης που ξέρουμε από την βιβλιογραφία, αλλά και από αυτά που έχω αναφέρει στις προηγούμενες αναρτήσεις από έρευνα δική μου, αλλά και από έρευνα του Μετσόβιου.

Μέθοδοι προέντασης του υδραυλικού και του απλού ελκυστήρα

Η προένταση που εφαρμόζουμε με τον υδραυλικό ή με τον απλό ελκυστήρα, δεν εφαρμόζεται από τον ίδιο τον μηχανισμό των ελκυστήρων.
Η αρχική προένταση εφαρμόζεται με την βοήθεια εξωτερικών ελκυστήρων του εμπορείου, σε κάθε περίπτωση.

Ο μηχανισμός του Υ/Ε και του Α/Ε απλός διατηρούν την προένταση στις αρχικές εντάσεις που τους έχουν επιβάλει οι ελκυστήρες του εμπορείου.
Κάθε δομικό έργο είναι ξεχωριστό και πρέπει να σχεδιάζεται και να επιλύεται σύμφωνα με τις ανάγκες των δυναμικών εξισώσεων ισορροπίας.
Οι ελκυστήρες Υ/Ε και Α/Ε είναι σχεδιασμένοι έτσι ώστε να πληρούν τις ανάγκες των δυναμικών εξισώσεων ισορροπίας των δομικών έργων.
Κάθε ένας από αυτούς είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε με την κατάλληλη μέθοδο εφαρμογής, και το κατάλληλο σημείο τοποθέτησης, να επιτυγχάνει την επίλυση προβλημάτων που έχουν σχέση με την...
α) Χαλαρότητα των εδαφών, την έρπη του τένοντα και την συρρίκνωση του σκυροδέματος
β) Στιβαρότητα - καθορίζει τίς ιδιοπεριόδους
γ)Αντοχή - όριο ελαστικής συμπεριφοράς
δ)Πλαστιμότητα - μηχανισμός απόσβεσης εισερχόμενης σεισμικής ενέργειας.

Re: Το Απόλυτο αντισεισμικό σύστημα Μεταλλικών, Σύμμεικτων,

Δημοσιεύτηκε: Τετ 02 Ιαν 2013, 8:49 pm
από MakisH
Το θέμα δεν φαίνεται να ενδιαφέρει ιδιαίτερα τους φοιτητές της σχολής μας, οπότε κλειδώνεται.
Εξ' άλλου, έχεις μονοπωλήσει το topic με post-σεντόνια, χωρίς να έχει υπάρξει καμία απάντηση.

Ένας άλλος αντισεισμικός σχεδιασμός.

Δημοσιεύτηκε: Τετ 05 Μαρ 2014, 9:31 pm
από seismic
Εξισώσεις ισορροπίας είναι η μεγαλύτερη ανάγκη των κατασκευών ως προς τις φορτίσεις του σεισμού.
Οι φορτίσεις, εξωτερικές και στατικές πάντα θα υπάρχουν
Δεν μπορούμε να σταματήσουμε ούτε τις φορτίσεις του σεισμού και του αέρα, ούτε τα φορτία τα στατικά.
Μπορούμε όμως να τους αλλάξουμε κατεύθυνση, και να τις οδηγήσουμε εκεί που θέλουμε εμείς,
με σκοπό την ισορροπία αυτόν των φορτίσεων, η οποία ισορροπία μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τάσεις ( ίσες η μεγαλύτερες των φορτίσεων )οι οποίες θα αντιτίθενται στις φορτίσεις αυτές.
Αυτές τις αντιτιθέμενες τάσεις ισορροπίας προς τις πλάγιες φορτίσεις του σεισμού, εφαρμόζονται από τα κάθετα φέροντα στοιχεία.
Τα κάθετα στοιχεία έχουν δύο διατομές.
Την οριζόντια διατομή, και την κάθετη.
Η οριζόντια διατομή των κάθετων φερόντων στοιχείων, είναι πολύ πιο αδύναμη από ότι είναι η κάθετη διατομή των κάθετων φερόντων στοιχείων.
Οπότε λογικό είναι αν θέλουμε μία ισχυρή διατομή η οποία θα αντιταχθεί στις πλάγιες φορτίσεις του σεισμού ώστε να τις ισορροπήσει, αυτή είναι η κάθετη διατομή των φερόντων στοιχείων.
Σε αυτή την κάθετη διατομή πρέπει να οδηγήσουμε τις πλάγιες φορτίσεις του σεισμού για να ισορροπήσουν.
Με τον σημερινό σχεδιασμό, αυτές οι τάσεις ισορροπίας εφαρμόζονται από τις μικρές διατομές κάθετων και οριζόντιων φερόντων στοιχείων, οι οποίες διατομές αδυνατούν να αντιπαραθέσουν τάσεις ισορροπίας στις πλάγιες φορτίσεις ενός μεγάλης επιτάχυνσης σεισμού.
Αποτέλεσμα είναι η αστοχία αυτών των διατομών.
Η πάκτωση δώματος εδάφους ( όλων των φερόντων κάθετων στοιχείων ) εκτρέπει τις πλάγιες φορτίσεις του σεισμού και τις κατευθύνει στις κάθετες διατομές των κάθετων φερόντων στοιχείων, οι οποίες είναι ποιο ισχυρές από τις οριζόντιες, και έχουν την ικανότητα να αντιπαραθέσουν τάσεις ισορροπίας ίσες και μεγαλύτερες αυτών των πλάγιων φορτίσεων του σεισμού.
Αποτέλεσμα αυτού είναι να επιτευχθεί η ζητούμενη εξίσωση ισορροπίας.
Αυτό είναι το ΝΕΟ στον αντισεισμικό σχεδιασμό, και είναι η λύση προς τις καταστροφικές συνέπειες που επιφέρουν οι σεισμοί στις δομικές κατασκευές.
Αυτή είναι μία έχτρα τάση ισορροπίας, διότι δεν καταργεί τις τάσεις ισορροπίας των μικρών διατομών, αλλά μόνο προσθέτει μεγαλύτερη απόκριση.
Η μη πάκτωση όλων των φερόντων κάθετων στοιχείων με το έδαφος, δημιουργεί αλυσιδωτές αντιδράσεις, βάζοντας και τα στατικά φορτία των κατασκευών να συνεργασθούν με τα φορτία του σεισμού, μεγαλώνοντας το καταστρεπτικό του έργο.
Αυτό συμβαίνει διότι η μη πάκτωση δώματος εδάφους των φερόντων κάθετων στοιχείων, αλλάζει μερικές μοίρες τον κάθετο άξονά τους, λόγο της υφιστάμενης ταλάντωσης του κτιρίου.
Διότι τα φέροντα κάθετα στοιχεία είναι ενωμένα με τα οριζόντια στον κόμβο, η κίνηση των μεν, επηρεάζει τα δε, με αποτέλεσμα οι κολόνες να προσπαθούν να πάνε τα δοκάρια πάνω - κάτω.
Αυτή η κίνηση ανόδου της δοκού έρχεται σε αντίθεση με τα στατικά φορτία του κτιρίου που έχουν κάθετη πάντα κατεύθυνση.
Αυτή η αντίθεση των φορτίων έχει σαν αποτέλεσμα την δημιουργία ροπών οι οποίες μεταλλάσσονται σε τέμνουσες, και είναι μία πρόσθετη καταπόνηση των μικρών διατομών, η οποία συμπληρώνει τις πλάγιες φορτίσεις του σεισμού, οι οποίες καταλήγουν και αυτές σε τέμνουσες στις μικρές διατομές.
Αυτή η πρόσθετη καταπόνηση των φορτίων του κτιρίου, σταματά όταν σταματά και η κάθετη παραμόρφωση των φερόντων κάθετων στοιχείων. ( ταλάντωση )
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την πάκτωση ή προένταση δώματος εδάφους.
Και αυτό είναι ένα άλλο ΝΕΟ στον αντισεισμικό σχεδιασμό που προσφέρει η ευρεσιτεχνία.
Και πολλά άλλα....
Σε αυτό το βίντεο υπάρχουν δύο διαφορετικά μοντέλα.
https://www.youtube.com/watch?v=AnPr5wDi6So
Μόλις το βίντεο αρχίζει, βλέπουμε το πρώτο μοντέλο που είναι από τούβλα να αστοχεί αμέσως.
Παρατηρούμε τον κάθετο άξονα των λαμπάδων και των γωνιών, να παρουσιάζει μία μετατόπιση πότε δεξιά και πότε αριστερά.
Αυτή η μετατόπιση του κάθετου άξονα των γωνιών, αναγκάζει τα πρέκια να σηκωθούν προς τα πάνω.
Υπάρχει όμως το βάρος της κατασκευής, που έρχεται σε αντίθεση με την άνοδο που έχει το πρέκι.
Το βάρος υπερνικά την άνοδο που έχει το πρέκι, και βλέπετε εμφανέστατα την αστοχία ( κρακ )

Στο ίδιο βίντεο, στο πρώτο λεπτό, βλέπουμε μια συμπαγή άκαμπτη κατασκευή ( χωρίς αρμούς χτισίματος ) πολύ πιο ισχυρή από την οπτοπλινθοδομή.
Σαν άκαμπτη και ισχυρή που είναι, αντιδρά αλλιώς.
Οι κόμβοι αντέχουν και πάει βόλτα πάνω στην σεισμική βάση.
Αν όμως το πλάτος παλινδρόμησης ήταν πιο μεγάλο, και το ύψος αυτού του μοντέλου μεγαλύτερο, ( θα άντεχαν οι κόμβοι ) αλλά θα επερχόταν ανατροπή λόγο μεγάλης ροπής, διότι στα ψιλά κτίρια υπάρχει ψιλό κέντρο βάρους.
Θα αντιδρούσε δηλαδή σαν αυτό το μοντέλο στο πείραμά μου.
https://www.youtube.com/watch?v=Ux8TzWY ... vEulYCex2A
Τώρα αν το μοντέλο είχε μικρές κολόνες, και πολλούς ορόφους, θα έσπαγε στους κόμβους όπως έσπασε το πρώτο πείραμα της οπτοπλινθοδομής. ( για τον ίδιο ακριβός λόγο )
Το φάρμακο ... αν ήταν πακτωμένα στο δώμα με το έδαφος, κανένα από τα πάρα πάνω μοντέλα δεν θα είχε αστοχία.
Ούτε ρωγμές θα βλέπατε στους κόμβους, ούτε ανατροπή θα πάθαινε το μοντέλο, ούτε βόλτα θα πήγαινε.
Θα αντιδρούσε έτσι https://www.youtube.com/watch?v=RoM5pEy ... vEulYCex2A

Το Απόλυτο αντισεισμικό σύστημα

Δημοσιεύτηκε: Δευ 14 Ιούλ 2014, 8:30 pm
από seismic
Φίλοι μου σας χαιρετώ.
Κατέχω μία αντισεισμική ευρεσιτεχνία και σας την παρουσιάζω.

Η τηλεφωνική συνέντευξη του κυρίου Παναγιώτη Καρύδη για την ευρεσιτεχνία στο Zougla.gr

http://www.zougla.gr/greece/article/erg ... resitexnia

Η δική μου συνέντευξη στην Ζούγκλα.gr https://www.youtube.com/watch?v=cUJkObz3nBQ

Δημοσίευση της ευρεσιτεχνίας σε τεχνικό επιστημονικό περιοδικό.
Όλο το περιοδικό στο pdf https://www.dropbox.com/s/2ruph6n752ntc ... 202014.pdf

ΠΕΙΡΆΜΑΤΑ
Φίλοι μου τα νέα της ευρεσιτεχνίας
από νέα πειράματα που έκανα με και χωρίς το αντισεισμικό σύστημα, της ευρεσιτεχνίας
ώστε να βγουν χρήσιμα συμπεράσματα ως προς την αποτελεσματικότητα και χρησιμότητα
της μεθόδου.
1) Το πρώτο πείραμα φέρει το σύστημα της ευρεσιτεχνίας και με πολύ μεγάλη επιτάχυνση δεν έπαθε την παραμικρή ζημιά.
2) Στο δεύτερο πείραμα έχει αφαιρεθεί το σύστημα της ευρεσιτεχνίας, και βίδωσα την βάση του μοντέλου με την σεισμική βάση.
Με πολύ μικρή επιτάχυνση έσπασε λίγο η βάση του μοντέλου στο δεύτερο πείραμα.
3) Και στο τρίτο πείραμα που έκανα δεν υπάρχει το σύστημά μου. Η διαφορά με το δεύτερο είναι ότι σταθεροποίησα ακόμα περισσότερο
την βάση του μοντέλου με την σεισμική βάση για να μπορέσω να το κουνήσω με μεγαλύτερη επιτάχυνση χωρίς να μου φύγει το μοντέλο
πάνω από την βάση.
Το μοντέλο είναι το ίδιο σε όλα τα πειράματα, αλλά μόνο όταν είχε επάνω του την αντισεισμική τεχνολογία που προτείνω αυτό δεν έπαθε τίποτα.
Μόλις αφαίρεσα την αντισεισμική τεχνολογία της ευρεσιτεχνίας, ήταν εμφανείς οι ζημιές που έπαθε και στα δύο πειράματα με μικρή και
μεγάλη επιτάχυνση.
Αυτά τα πειράματα δείχνουν την χρησιμότητα της μεθόδου επί των δομικών κατασκευών, διότι είναι συγκρίσιμα.


Πείραμα με τοποθετημένο το σύστημα της ευρεσιτεχνίας. https://www.youtube.com/watch?v=RoM5pEy7n9Q
image
ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΑΝΤΙΣΕΙΣΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ...

Πρώτο Πείραμα χωρίς το σύστημα της ευρεσιτεχνίας, αλλά με βιδωμένη την βάση του μοντέλου,
με την σεισμική βάση. (Έσπασε η βάση του μοντέλου με λίγη επιτάχυνση)
https://www.youtube.com/watch?v=ZsSJJhOfwq0


ΜΟΝΤΕΛΟ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΙΑ ΒΙΔΟΜΕΝΟ ...

Δεύτερο Πείραμα χωρίς το σύστημα της ευρεσιτεχνίας, με μεγαλύτερη επιτάχυνση. ( τελική κατάρρευση ) 2013 05 03 04 34 26 χωρίς το αντισεισμικό 100% ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ
https://www.youtube.com/watch?v=l-X4tF9C7SE
Έλεγχος ζημιών μετά το πείραμα https://www.youtube.com/watch?v=sZkCKY0EypM